Tag Archives: hulp aanvaarden

5 tips waar ik écht iets aan had

15 Jan

Je bent nog maar een seconde zwanger en wordt al overspoeld door ongevraagd (doch goedbedoeld) advies. Daarbij komen ook nog je eigen overtuigingen en dan komt het punt waardoor je door de bomen het bos niet meer ziet. Gelukkig zitten tussen die overbodige tips ook écht pareltjes, tips die je wel echt helpen. Degene die mij het hardst hebben geholpen lijst ik voor jullie even op, want nu ik zelf moeder ben geworden hoor ik bij het irritante clubje vrouwen dat gewoon niet anders kàn dan je te overspoelen met tips en informatie!

1. Voeden op verzoek! Dankzij een vriendin werd ik doorverwezen naar La Leche League. Borstvoeding, hoe natuurlijk en gemakkelijk het ook klinkt, vergt toch iets meer van jou dan je in eerste instantie zou verwachten. Kloven, borstontstekingen, en gewoon pure vermoeidheid zouden je al snel doen opgeven. Ook foute adviezen vanuit het ziekenhuis of vrienden zouden je al snel doen twijfelen aan je kunnen. Door die vriendin en La Leche League wist gelukkig ik dat ik de raad van (veel van) de vroedvrouwen in het ziekenhuis mocht negeren (een van hun tips/raad: borstvoeden om de 4 uur).  Ik voed al vanaf in het begin op verzoek. Op mijn verzoek (= auw, volle borsten, die mogen wat leger) en op verzoek van mijn baby (= Ja mama, ik weet dat ik een half uurtje geleden nog net heb gedronken, maar nu heb ik toch nog een beetje zin). Baby’s kunnen nu eenmaal geen klok lezen, ze hebben honger wanneer ze honger hebben, punt. is dit om de twee uur? Dan is dat zo! Commentaar zoals: ‘is hij/zij nu wééral aan het eten?’ beantwoord ik met een simpele ‘ja’. Voor de twijfelaars: baby’s die borstvoeding krijgen zullen zich niet overeten (met uitzondering van refluxkindjes die hun pijn wegdrinken). Nestel je dus gezellig in de zetel met een thermos thee, een dekentje, een versnapering en baby, want daar zal je uren met elkaar doorbrengen. Enjoy!

2. Huid op huid, peau sur peau, skinnen, … Noem het zoals je wil, maar het komt erop neer dat je je baby uitkleedt en op je eigen naakte huid legt. Gewoon om te knuffelen, eten te geven of te kalmeren. Mijn favoriet: samen in bad. Màn wat genieten wij daarvan! En ik merk aan Lou dat ze dan even helemaal is opgeladen, de mamahonger is eventjes gestild en ze kan weer vol goede moed verder met haar dag.

3. De draagdoek! Ik schreef eerder al een artikel over mijn draagdoekenliefde. Lou heeft altijd de volledige aandacht nodig. En intensieve aandacht. Rustig eens neerzitten lukt ons niet, ze MOET in beweging zijn. En aangezien het niet mijn plan is om een vrouwelijke bodybuilder te worden met spierballen van hier tot in Tokio (geloof mij, zo’n baby weegt wel wat na een tijdje…) is de draagdoek de perfecte oplossing. Handen vrij om het huishouden te doen (of in mijn geval: dit blogbericht te schrijven) en toch een happy baby. Ideaal!

4. Luister naar je buikgevoel. Makkelijker gezegd dan gedaan. Want dit is de tip die het vaakst wordt gegeven en toch het moeilijkst is om uit te voeren. Waarom en wanneer zijn we zo erg beginnen twijfelen aan onszelf? Gedaan ermee. Als je het gevoel hebt dat je al dan niet iets moet doen of proberen: doen (zolang het niet schadelijk is natuurlijk)! Enneuh… Toegeven dat het uiteindelijk toch niet het juiste was is ook oké! We zijn allemaal maar mensen.

e150c5e62dd211b8861c8ff8a42f7e38

5. Hulp aanvaarden. Het idee dat iemand van mijn vrienden me eten kwam brengen of de afwas kwam doen bezorgde me (pre-bevalling) de kriebels. HALLOOOWWW, WE KUNNEN DIT ZELF WEL HOOOOOR! Maar toen (post-bevalling) de afwas gedaan was en we tijdens een zoveelste huilbui gewoon onze voeten onder tafel mochten schuiven was ik o zo dankbaar. Mensen willen graag helpen, zeker als het te maken heeft met zoiets magisch als baby’s, kinderen, kleinkinderen, petekinderen of wat voor kinderen dan ook, dus waarom zouden we er moeilijk over doen? Voor mij een steakske aub!

 

 

 

%d bloggers liken dit: