Archief | Schrijfsels RSS feed for this section

Emo-Ode aan Lou

17 Okt

Lieve Lou,
Je bent nu 1 jaar. En de tijd lijkt steeds sneller te gaan! 
De eerste maanden heb je in mijn armen geleefd. Nergens anders kwam je tot rust, nergens anders wilde je zijn. En dat vond ik (meestal) niet erg. Want ik heb altijd maar 1 doel gehad. En dat is dat je altijd zou weten dat ik er voor je ben. 
Sinds enkele weken neem je (letterlijk en figuurlijk) stapjes. Weg van mij. De armen van mama T zijn ook heel veilig, en man, wat is het leuk om te spelen en te lachen met haar! Je steekt nu ook je armen uit naar Mutti, Omi en je lieve meter en gaat graag op wandel met Nannie en Nono en Bompa & Bibi. En plezier maken met je tantes en nonkels, ja, da’s nu echt wel fijn! Je kijkt vaak nog achterom terwijl je ogen vragen: ‘mama, ben je er nog?’ En dan lach ik en zeg ik: ‘Ja Louke, mama gaat niet weg, speel maar rustig verder.’ En dat doe je dan ook.

Elke dag ben je een beetje zekerder van jezelf en een beetje zekerder van mij. Je zet een stapje verder weg van mij, omdat je erop kan vertrouwen dat ik er altijd wel zal zijn. En da’s wat ik heb gewild. Dat je stukje bij beetje de wereld kan gaan verkennen, rustig en op je eigen tempo, zonder angst. 

Lieve Lou,

Als ik je nu, na een intens jaar als bijna één geleefd te hebben, zo gelukkig zie rondwandelen en kruipen, dan word ik overvallen door trots. Ik ben ongelooflijk trots op dit prachtige, magische, lieve, zachtaardige meisje. Trots en dankbaar dat ik je mama mag zijn. En intens, immens gelukkig met mijn prachtige dochter en waanzinnig lieve vrouw, mijn gezin.

Lieve Lou,

Jij kan mensen betoveren met je blik en met je lach. En dat doe je ook bij mij, elke dag opnieuw. 

Lieve Lou,

Ik ben klaar met mijn zeemzoeterige, overemotionele ode aan jou (hoewel ik eerlijk gezegd vlotjes tot aan je derde levensjaar zou kunnen doorgaan). Ik zet deze brief nog op mijn blog en Facebook, maar voor de rest zal ik hem niet delen, zodat je je later niet moet schamen voor mijn overdreven emoties. Graag gedaan.

Lieve Lou, 

Ik hou van jou. Eeuwig.

50 Questions: vraag 15

24 Okt

What’s something you know you do differently than most people?

Mijn tijd indelen.

Ik heb geen nood aan uitgaan en feestjes. Zo af en toe eens theedrinken met een vriendin, da’s wel fijn. Maar elke dag sociale verplichtingen, afspraken, etentjes, … Nee bedankt!
Geef mij maar een theetje, wat knutselspul of een goede film of serie. Gezellig thuis. Ik hou gewoon van thuis zijn. Bij mijn vrouw. Hmmmm.

50 Questions: vraag 14

17 Okt

Have you ever seen insanity where you later saw creativity?

Bij mezelf niet nee. Is het omdat ik nooit creativiteit bij mezelf heb gezien? Of is het eerder omdat ik de gekte nooit bij mezelf heb gezien?

En bij anderen wel. Maar dan vraag ik me af… Is die gekte nodig om die creativiteit te bekomen?

En vaak zie ik gewoon ook drugs als oorzaak van die gekte die dan weer creativiteit voortbrengt. Maar da’s gewoon valsspelen…

50 Questions: vraag 13

10 Okt

Would you break the law to save a loved one?

Ja

50 Questions: vraag 12

3 Okt

If you could offer a newborn child only one piece of advice, what would it be?

O jee… Een moeilijke vraag,  zeker omdat het nog maar een dikke 2 maanden is vooraleer ik mijn eigen kleine baby in mijn armen zal houden… Maar als ik iets van advies moet geven dan is het deze:

Hou van jezelf

Da’s niet altijd gemakkelijk, integendeel, maar het kan je leven er zo anders doen uitzien. Alles staat of valt bij jezelf graag zien. Nu kan ik mijn eigen raad eens proberen opvolgen… 🙂

50 Questions: Vraag 11

26 Sep

You’re having lunch with three people you respect and admire.  They all start criticizing a close friend of yours, not knowing she is your friend.  The criticism is distasteful and unjustified.  What do you do?

Als ik écht vind dat de kritiek niet correct is, dan zal ik mijn mening wel uiten. Want als ik ergens van overtuigd ben, dan zal ik het wel laten weten. En ik kan mijn vrienden op één hand tellen en dat zijn allemaal mensen die ik enorm waardeer en liefheb, dus als je aan mijn vrienden komt, dan kom je aan mij!
Alles hangt altijd af van hoe iets wordt gezegd. Als die drie stoute mensen nu duidelijk maken dat dat HUN mening is, wie ben ik dan om te zeggen dat hun mening fout is? Ik kan wel zeggen dat ik die mening niet deel, maar daar blijft het dan ook bij. Ben ik dan een zwakkeling?

50 Questions: Vraag 10

19 Sep

Are you more worried about doing things right, or doing the right things?

Wraaaaahhh, ik word bijna gek van de vragen. Ze zijn zo moeilijk om kort en bondig op te antwoorden. Maar daar gaat het ook wel om, I know…

Mijn antwoord zou zijn: beide. Want ik wil zowel de juiste dingen doen, alsook die juiste dingen goed doen.
Perfectionistisch, moi?
Maar als ik dan echt word gedwongen om te kiezen, dan kies ik toch voor dingen juist doen. Hoewel ik graag de meningen van anderen hoor en me er ook best vaak door laat leiden, ik kan zelf ook echt wel keuzes maken. Of dat nu goede of slechte keuzes zijn. Het is wel zo dat wat ik dan kies om te doen ik echt wel goed wil doen. Niet dat mijn doorzettingsvermogen zo fantastisch is, of dat ik een of ander wonderkind ben bij wie alles altijd van een leien dakje gaat, maar als je niet eens je best gaat doen…. Waarom zou je dan ook maar iets doen?

%d bloggers liken dit: