Archief | augustus, 2015

Vraag 7

29 Aug

Are you doing what you believe in, or are you settling for what you are doing?

Op heel veel vlakken doe ik wat ik geloof. Ik ben weer met een blog begonnen, verwacht een kindje met mijn vrouw, probeer af en toe mijn tijd te steken in dingen die ik leuk vind (niet altijd gemakkelijk met een full time job), maar ik moet eerlijk toegeven dat ik andere dromen heb. Een bed & breakfast in het buitenland, met yogalessen en een klein winkeltje bijvoorbeeld. Ik ben niet van alles wat ik doe overtuigd. Vaak denk ik dat ik het wel anders moet kunnen ook. Met iets meer vrij tijd die overblijft. En toch blijkt zoiets financieel uiteindelijk niet mogelijk. Dus ja, op dat vlak doe ik toegevingen. Maar voorlopig geef ik de moed nog niet op. Het is iets om naartoe te werken.

Creativi-tijd: Art Journaling

26 Aug

Ik ben een dagboekenmeisje. Het is zo erg dat ik het best wel een verslaving durf te noemen. Ergens in een volgend blogbericht zal ik wel eens duidelijk maken (lees:bewijzen) hoe erg het met me gesteld is, maar vandaag wil ik even dieper ingaan op de schoonheid van Art Journaling.

Ik durf mezelf wel creatief te noemen, maar een kunstenaar, tekenaar of schilder…? Dat ben ik absoluut niet. Toch kan ik op Pinterest mijn ogen uitkijken naar de art journals en de foto’s die je er kan vinden. Man man man, ik wenste dat ik zo’n dingen ook kon.

Mijn eigen dagboek is een exemplaar van Paperchase met een geweldige olifant (toevallig mijn absolute lievelingsdier!)

Dagboek OlifantEn in mijn dagboek ga ik ook aan de slag met plaatjes, washi tape, ecoline en wat ik allemaal kan vinden..leven op papierIMG_2551washi

Uiteraard heb ik ook nog pagina’s waarop ook effectief geschreven tekst staat, maar die laat ik natuuuuurrrlijk niet zomaar zien. Zelfs voor Tahnee is dat off limits. Zowat de basis van een dagboek… Nietwaar?
Tot zover mijn pogingen om mijn oud saai dagboek om te vormen tot iets… tot gewoon iets.

In tegenstelling tot mijn soms triestige pogingen (I know, ik ben een dramaqueen, zo lelijk is het echt niet) hier enkele prachtige voorbeelden van art journals die veel veel veel te hoog gegrepen zijn voor mij, maar wel mooi om naar te kijken (en op te kwijlen, en groen van te zien van jaloezie).

Dus euhm, zolang de mogelijkheid nog niet bestaat om tijdens je slaap ongeziene talenten te kweken houd ik het voorlopig maar bij mijn spetsjes verf en kinderlijke handschrift. En stiekem ben ik daar ook al heel trots op hoor…

Zijn er hier nog dagboekenlovers??

Vraag 6

22 Aug

If happiness was the national currency, what kind of work would make you rich?

Oeh, dan zou dat creativiteit zijn! Elke dag kunnen bezig zijn met naaien, schrijven, koken, zingen, dansen, schilderen en weet ik veel wat nog allemaal. Ook leuk: ik zou zo veel spulletjes bij elkaar verzamelen die ik dan allemaal kan weggeven. Want euhm… Hapiness makes hapiness. Als je zelf gelukkig bent ben je zo veel beter in staat om andere ook gelukkig te maken. Dus, ik ga voor een eigen bedrijfje met koffietjes en thee en workshops en cupcakes en creativiteit en liefde!

Personal: vakantie en dromen

21 Aug

  
Het is hier een beetje stilletjes, en met reden! Momenteel vertoef ik namelijk in een heerlijke B&B in Le Gers, met een ietwat wankele motivatie om te bloggen, maar wel een enorme motivatie om lekker te eten, te dutten en te zwemmen. Toch heb ik mezelf weten weg te sleuren van het zwembad om een blogje te schrijven nadat mijn schoonbroer me de ietwat filosofische vraag ‘waar wil je binnen tien jaar staan in je leven?’ stelde. 

In het verleden heb ik altijd op die vraag kunnen antwoorden. Mijn antwoord zal nooit hetzelfde geweest zijn, maar aan dromen had ik geen gebrek. Toch was het op dit moment voor mij bijna onmogelijk te antwoorden. Ik blokkeerde volledig en was opeens niet meer zeker van mijn plannen om ooit naar het buitenland te vertrekken, of om mijn eigen bedrijfje te beginnen, of om een boek te schrijven… Waarom toch? Wat is er veranderd? Ik denk dat ik door mijn zwangerschap opeens in de realiteit ben gesmeten en een beetje ben vergeten dat ook als je zwanger bent en veel verantwoordelijkheden in het verschiet hebt, je nog altijd wel mag en kan dromen.  

Als er één ding is wat ik wil binnen tien jaar, en dan spreek ik over wat ik voor mezelf wil en dus eventjes niet over een geweldig gezinsleven en gelukkige kinderen, want dat staat vanzelfsprekend op de eerste plaats, dan is het creativiteit en sereniteit. Ik wil cursussen en opleidingen  gevolgd hebben en mezelf volledig uiten in de creatieve dingen. Ik wil elke dag kunnen schrijven, tekenen, knippen, plakken, schilderen, naaien, boetseren, … En bijleren. En dat alles zonder mezelf een immense druk op te leggen naar perfectie toe (want dat is de grote valkuil in mijn leven). En ik ben ervan overtuigd dat als ik dat kan doen, ik overal gelukkig kan zijn. Of het nu in de Antwerpse binnenstad is, het Franse platteland of de Spaanse kust, als ik gewoon mijn ding kan doen is het goed. 

Creativity is key. And love. 

Personal: vakantie en dromen

21 Aug

  
Het is hier een beetje stilletjes, en met reden! Momenteel vertoef ik namelijk in een heerlijke B&B in Le Gers, met een ietwat wankele motivatie om te bloggen, maar wel een enorme motivatie om lekker te eten, te dutten en te zwemmen. Toch heb ik mezelf weten weg te sleuren van het zwembad om een blogje te schrijven nadat mijn schoonbroer me de ietwat filosofische vraag ‘waar wil je binnen tien jaar staan in je leven?’ stelde. 

In het verleden heb ik altijd op die vraag kunnen antwoorden. Mijn antwoord zal nooit hetzelfde geweest zijn, maar aan dromen had ik geen gebrek. Toch was het op dit moment voor mij bijna onmogelijk te antwoorden. Ik blokkeerde volledig en was opeens niet meer zeker van mijn plannen om ooit naar het buitenland te vertrekken, of om mijn eigen bedrijfje te beginnen, of om een boek te schrijven… Waarom toch? Wat is er veranderd? Ik denk dat ik door mijn zwangerschap opeens in de realiteit ben gesmeten en een beetje ben vergeten dat ook als je zwanger bent en veel verantwoordelijkheden in het verschiet hebt, je nog altijd wel mag en kan dromen.  

Als er één ding is wat ik wil binnen tien jaar, en dan spreek ik over wat ik voor mezelf wil en dus eventjes niet over een geweldig gezinsleven en gelukkige kinderen, want dat staat vanzelfsprekend op de eerste plaats, dan is het creativiteit en sereniteit. Ik wil cursussen en opleidingen  gevolgd hebben en mezelf volledig uiten in de creatieve dingen. Ik wil elke dag kunnen schrijven, tekenen, knippen, plakken, schilderen, naaien, boetseren, … En bijleren. En dat alles zonder mezelf een immense druk op te leggen naar perfectie toe (want dat is de grote valkuil in mijn leven). En ik ben ervan overtuigd dat als ik dat kan doen, ik overal gelukkig kan zijn. Of het nu in de Antwerpse binnenstad is, het Franse platteland of de Spaanse kust, als ik gewoon mijn ding kan doen is het goed. 

Creativity is key. And love. 

Vraag 5

15 Aug

What is the one thing you’d most like to change about the world?

Wauw. een moeilijke. Het eerste wat in me opkomt is ‘vrede’, maar eigenlijk gaat het verder dan dat. Het gaat om een instelling van de mensen, om een state of mind. Het gaat om geloven waarin je wil geloven, maar je medemens de vrijheid geven om te geloven wat hij wil geloven. Het gaat op openminded zijn, het gaat om geduldig zijn. Het gaat om vrijgevigheid en zachtaardigheid. Maar wij, simpele mensen, zijn vaak niet bezig met dit grotere geheel. Ja, ook ik maak me hier vaak schuldig aan. Onze gedachten beperken zich vaak tot onze eigen kleine wereld, ons eigen leventje, onze job en ons gezin. We kijken wel naar het nieuws en laten soms zelfs een traan (of in mijn geval, hysterische huilbuien), maar de mensheid lijkt nooit in staat om de handen in elkaar de slaan, elkaar te vergeven en in harmonie samen te leven. Dus laten we er maar gewoon het beste van maken.

Vraag 4

8 Aug

When it’s all said and done, will you have said more than you’ve done?

Ja, ik ben zo’n persoon die het vaak wel goed kan uitleggen. Ik geef graag goede raad, ik filosofeer graag mee, zet mezelf in andermans schoenen. Maar mijn eigen raad opvolgen? Not so much… Uiteindelijk, wanneer ik stilval, besef ik dat ik te weinig onderneem. Mijn grote dromen blijven dromen. En hoewel ik anderen aanmoedig om ze waar te maken, blijven de mijne onbeantwoord. Tijd om meer te doen in plaats van te zeggen.

%d bloggers liken dit: