Lijstjestijd: De 5 meest hatelijke dingen aan (mijn) zwangerschap

14 Jul

Elke zwangerschap kent wel z’n ups en down, of zo liet ik het me toch vertellen. Dus ik trek me maar op aan het feit dat elke zwangere vrouw zo haar probleempjes ondervindt. Maar waarom lijkt mijn zwangerschap ergens op een horrorfilm?
Hier een lijstje van mijn 5 meest hatelijke dingen aan zwanger zijn.

     1. Extreme misselijkheid

Misschien wel te verwachten, want misselijkheid is het eerste waaraan je denkt als je zwanger bent, niet? Maar dat het zo erg zou zijn had ik nooit kunnen verwachten. Vanaf mijn 6e week zwanger zijn had ik het zitten. Vreselijk misselijk, mezelf moeten dwingen om te eten, en op tijd en stond boven de pot hangen. Dat was mijn leven de eerste 3 maanden. Zonder Tahnee aan mijn zijde had ik het waarschijnlijk niet eens overleefd, want ik kon de koelkast niet opendoen of zelfs een supermarkt binnenstappen zonder te kokhalzen. Gelukkig is het ergste nu voorbij.

quote zwanger

2. Extreme vermoeidheid

Ook dit is wel al beter nu ik een stuk in mijn tweede trimester ben, maar de eerste maanden was het alsof ik een zombie was. Ken je dat gevoel na het eten als je een ‘klopje’ krijgt en niets liever wil doen dan 5 minuutjes een dutje doen? Wel, dat had ik, Zo’n 12 uur per dag. Een hoofd vol watten, ogen die dichtvallen, … Leuk is anders als je mensen hoort te helpen tijdens het werk.

vermoeid

3. Mijn veranderende lichaam

Ik kan jullie niet vertellen hoe lang ik al zwanger wil zijn. Ik denk al zo’n 20 jaar. Echt waar. Een dikke buik? Ja graag! Er is toch niets mooier dan de buik van een zwangere vrouw? Ja, totdat die buik je eigen buik is! Het is niet zo dat ik het lelijk vind, maar ik heb ergens het gevoel alsof het mijn lichaam niet meer is. Alsof ik in de spiegel kijk en mijn lichaam niet meer herken. Nu moet ik wel toegeven dat hoe meer ik mijn kleintje voel, hoe meer vrede ik krijg met mijn lichaam.

dik

4. Bekkeninstabiliteit

Ooit al van gehoord? Ik had er ook nog niet van gehoord. Totdat ik enkele symptomen begon te googelen nadat ik helse pijnen kreeg in mijn onderrug tijdens het werken. Hip hoi, was ik nét verlost van de heledaglangmisselijkheid, kreeg ik rugpijn! En elke dag werd het erger. Op bepaalde momenten lig ik geblokkeerd in bed en kan ik niks bewegen omdat het gewoon te veel pijn doet. Of ben ik aan het wandelen en zak ik door mijn benen, omdat mijn bekken beslissen dat ze even hun best niet meer willen doen. En met een job waarin je constant moet rechtstaan en regelmatig moet bukken en zware boeken dragen… Da’s gewoon wachten op een fiasco. Ondertussen zit ik al enkele dagen thuis en had ik verwacht dat gewoon wat rust en kiné me wel goed zouden doen, maar niets is minder waar. De pijn blijft, mijn rug blijft geblokkeerd en ik blijf door mijn benen zakken en wandelen als een eend. Zwanger zijn? Zalig!

eendenwalk

5. Hormonen

Ik geef het toe, ik ben een teef, een bitch, een regelrecht kutwijf. Wie krijgt het het hardst te verduren? Mijn vrouw, uiteraard. Godzijdank is ze zowat een van de sterkste personen die ik ken, want iemand anders was al lang gaan lopen! Niet iedereen kan zomaar omgaan met hatelijke opmerkingen die worden opgevolgd door een huilbui omdat je haar niet goed valt om dan in lachen uit te barsten omdat je beseft hoe belachelijk je bezig bent om dan weer woest te worden omdat je vindt dat je vrouw niet zomaar mee mag lachen want dat lijkt te hard op uitlachen en wie lacht haar zwangere vrouw nu uit maar je beseft wel dat je misschien wat te heftig hebt gereageerd dus in tranen excuseer je je en dan beslis je maar gewoon om een dutje te gaan doen. Zo vermoeiend.

hormones

Zo, dat was mijn top 5. Natuurlijk zijn er nog veel en veel meer hatelijke dingen aan zwanger zijn, namelijk droog en onhandelbaar haar, je schoenen niet meer kunnen aandoen, constant bekeken worden op straat (?! Ja, echt bizar!), geen kleren meer hebben om aan te doen, bepaalde soorten vlees en kaas niet mogen eten (een broodje martino, please!), je op vele vlakken nutteloos voelen omdat je niets mag tillen, … En zo kunnen we nog een jaartje verder gaan.

Maar hoeveel lastige punten er ook zijn aan zwanger zijn, je doet het allemaal gewoon. Want er groeit leven in je, je voelt beweging, je ziet een echo, … En het is allemaal maar tijdelijk.

Gelukkig.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: